Η τελική έξωση του ανεπίσημου προσφυγικού καταυλισμού στην Ειδομένη, που βρίσκεται στα ελληνικά σύνορα με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, ξεκίνησε το πρωί της 24ηςth Μαΐου 2016 (bordermonitoring.eu 2016). Η Ειδομένη βρίσκεται στον βαλκανικό διάδρομο, ο οποίος έχει μακρά παράδοση για τη μετανάστευση προς τη βόρεια Ευρώπη, που διαρκεί τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1970. Για μια μεγάλο χρονικό διάστημα η διαδρομή παρακολουθούνταν χαλαρά από την ασφάλεια των συνόρων και παρέμενε σχετικά προσβάσιμη. Η Ειδομένη απέκτησε σημασία για τους πρόσφυγες, ιδίως μετά την η Δημοκρατία της Μακεδονίας εισήγαγε άδεια διαμονής για τους μετανάστες στην χώρα για 72 ώρες, προκειμένου να την περάσουν. Λίγο αργότερα τα σύνορα έγιναν πιο όλο και πιο περιορισμένο, μέχρι το οριστικό κλείσιμό του στις αρχές του 2016 (bordermonitorin.eu 2917: 7 κ.ε.). Έως και 15.000 άνθρωποι παρέμειναν στον καταυλισμό περιμένοντας να περάσουν τα σύνορα για να να ανοίξουν και πάλι. Τώρα, τρία χρόνια αργότερα, το χρονικό της Ειδομένης ανακατασκευάστηκε από διάφορες οργανώσεις που εργάζονται στον τομέα της ανθρωπιάς. Η Δημοκρατία της Μακεδονίας καθώς και η Ελλάδα κατηγορήθηκαν για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το στρατόπεδο της Ειδομένης επηρεάζει τη σημερινή πολιτική για τη μετανάστευση με πολλαπλούς τρόπους. Το αλλαγές του καταυλισμού συνεπάγονται την ανάγκη για δυναμικές δομές ανθρωπιστικής βοήθειας οργανώσεων ανθρωπιστικής βοήθειας.
Το άρθρο, γραμμένο από την Antonia Mang, θα ανασυνθέσει το χρονικό της Ειδομένης ξεκινώντας από την εποχή πριν από την προσοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης μέσω δευτερογενούς ανάλυσης. Θα αναφερθεί στις ιστορικές και πολιτικές εξελίξεις καθώς και στα γεγονότα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που τώρα δικάζονται. Επιπλέον, θα αναφερθεί στις σημερινές καταστάσεις των προσφύγων στον βαλκανικό διάδρομο και μαζί με αυτές στην αναγκαιότητα των δυναμικών οργανώσεων ανθρωπιστικής βοήθειας από κοινωνιολογική άποψη.
ΒΡΕΊΤΕ ΤΟ ΠΛΉΡΕΣ ΆΡΘΡΟ ΕΔΏ
